Brownian Motion - het bestaan van Atomen
Brownian Motion
De Engelse botanist Robert Brown was de eerste die het bewijs vond dat materie bestaat uit minuscule deeltjes die in beweging zijn.
In 1827 kijkt Robert Brown, door een microscoop naar een suspensie van stuifmeelkorrels opgelost in water, wat hij ziet is een onophoudelijke willekeurige bewegingen alsof er een blinde kracht op wordt uitgeoefend.
De willekeurige bewegingen ontstaan door ongelijke beschietingen tussen de zwevende deeltjes en de moleculen van het medium dat zich om de deeltjes heen bevindt.
Dit wordt de Brownian motion genoemd.
Hij dacht dat er wel een biologische verklaring aan ten grondslag zou liggen maar hij kwam erachter dat als hij 20 jaar oude korrels gebruikte het resultaat hetzelfde was.
Nu maakte hij een fijn poeder van glas, en ook van een deel van de Sfinx, ook weer opgelost in water onder de microscoop, resultaat was willekeurige bewegingen gedreven door de een of andere kracht.
Conclusie, er bestaan dus actieve moleculen in organische en non-organische lichamen.
Studie van grote en kleinere deeltjes opgelost in een vloeistof:
Als je een groot deeltje neemt, zal deze door moleculen van alle kanten gelijk beschoten worden, per saldo, wordt de botsing van alle kanten opgeheven, waardoor de resterende kracht die op het deeltje wordt uitgeoefend, nul is.
Als de deeltjes erg klein zijn, wordt het deeltje vaker geraakt door minder moleculen, en dus niet gelijk van alle kanten.
Hierdoor is er een resterende kracht, die de richting verandert van het deeltje. Ook doordat het deeltje beweegt verandert de resterende kracht, hierdoor ontstaat een zigzag bewegingspatroon.
Einstein over de Brownian motion
Einstein geloofde dat de Brownian motion een gevolg was van vele botsingen tussen de korrels en water moleculen.
En dat de onvoorspelbare bewegingen te maken hadden met een afwijking in de fluctuatie van het standaard gedrag van water moleculen.
Elk watermolecuul raakt de korrels en duwt ze in een bepaalde richting, maar uiteindelijk resulteert dit niet in beweging van de korrels, de bewegingen heffen elkaar als het ware op.
Deze verklaring van de Brownian motion, is weer een hele sterke stem in de richting van het bestaan van atomen
Bron: