Heisenberg onzekerheidsprincipe
Het onzekerheidsprincipe van Heisenberg gaat erg tegen je gevoel in, en je gevoel, je gezonde verstand begrijpt meestal de klassieke natuurkundige principes, maar dit is iets heel anders.
Stel dat je een laserstraal hebt en die richt je op een muur, met daartussen een verticale spleet, waar het licht doorheen passeert.
Wat je zult zien op het scherm is een stip van de laser.
Wat we nu gaan doen is deze spleet steeds een beetje smaller maken.
Wat er gebeurt, is nog steeds voorspelbaar, namelijk, de randen van de stippen worden afgeschermd en deze zie je dus niet meer op de muur, in plaats van een ronde stip, zie je nu een afgeschermde stip.
We gaan dit voortzetten, de spleet nog weer een stukje smaller maken, nu is de spleet nog maar 0,25 mm breed, en wat er dan gebeurd is niet langer voorspelbaar.
Je weet nu zo precies waar de straal zich in horizontale richting bevindt, dat de richting van het licht niet langer vastligt als het de spleet passeert.
Dat is Heisenbergs principe.
Wat er nu gebeurt is dat het licht zich in horizontale richting verspreid.
Overzicht van de verschillende situaties:
Onzekerheidsrelatie betekent
Heisenberg realiseerde zich dat een experiment nooit in volledige afzondering uitgevoerd kon worden, omdat de meting de uitkomst beïnvloed.
Dus hoe nauwkeuriger je de ene grootheid meet, des te minder je over de andere grootheid te weten komt
Dit zie je ook terug bij het tweespletenexperiment.
Heisenberg introduceerde het indeterminisme, er gebeuren als het waren dingen die geen oorzakelijk gevolg zijn.
Bronnen: