Wat is de Snaartheorie?
De snaartheorie is in de eerste plaats een unificatietheorie, wat betekent dat het verschillende gebieden van de fysica wil verenigen.
De kwantummechanica en de zwaartekracht samen proberen te begrijpen in een theorie.
De snaartheorie is a work in progress, dus er wordt nog aan gewerkt en hij is niet af.
De snaartheorie beschrijft, dat ons universum is samengesteld uit vibrerende draadjes (snaren) van energie.
Hierin ligt het fundament van onze natuur.
Ook wordt het bestaan van branen voorspeld, dit zijn een soort 2 dimensionale vliezen.
Met de snaartheorie is er een opening gevonden om de zwaartekracht te verenigen met de andere 3 fundamentele krachten.
Ook voorspelt de snaartheorie een interactie tussen bosonen en ferminionen (supersymmetrie)
Tevens voorspelt de theorie ook de mogelijkheid van het bestaan van meerdere niet zichtbare dimensies.
Geschiedenis snaartheorie
De snaartheorie is ontstaan in 1968 als verklaring voor het gedrag van hadronen. (de deeltjes die de kern van een atoom opmaken)
Later bleek deze theorie ook toepasbaar op de zwaartekracht. (kwantumzwaartekracht)
De wetenschappers hebben de theorie daarna een hele periode links laten liggen, vanwege de aanname van het bestaan van meerdere dimensies.
In midden jaren 80 lukt het om de theorie wiskundig door te berekenen
Halverwege de jaren 90 werden branen aan de theorie toegevoegd, deze konden tussen de 0 en 9 dimensies hebben.
Vanaf dat moment werd de theorie bekend onder de naam M-theorie, maar de naam snaartheorie wordt nog steeds veelvuldig gebruikt.